İnsanoğlunun yapması gereken ilk şey, ekonomik bağımsızlığını elde etmek için, “şuurlu” bir kul olmakla, kişisel özgürlüğünü kazanmasıdır. Şuurlu kul, Fyodor Dostoyevsky, Leo Tolstoy, Buda, İbn-i Arabi, Celaleddin Rumi, İbn-i Rüşd, Hafez, Isaac Newton, Noam Chomsky gibi bir toplumun kalbini karartan çelişkileri anlamaya ve ortadan kaldırmaya çalışan ve bunu yaparken de kendi rahatını gözetmeyen kişidir.
Şuurlu kul odur ki, her insanın kalbine iliştirilmiş olan aşkın sabit zerreciklerinden haberdardır. Tıpkı bir horozun bizi sabahın ilk ışıklarını karşılamaya uyandırması misali, o şuurlu kul da insanları aşkı ve ilahi muhabbeti yaşamaya uyandırır. İnsanlığa hizmette kendini topraktan farksız sayıp bilinçaltına kadar ilham yoluyla sulanan gerçek bir aydın, insanların özünde en iyisini yetiştirir. O, yaşama kattıkları sayesinde insanlığı aydınlatmak için vardır. Öyle bir kişi için hayat, aslında, sadece insanlığını ortaya koymak için var olmaktır.
İnsanlığın özünde ne olduğunu gerektiği gibi anlamak için, atalardan kalma insanlık dışı ideolojilerle mücadele etmemiz şart. Vesveseyle uğraşmak hoş bir deneyim değildir. İnsan salt idrakini kökünden değiştirip ardından da bir süreliğine şaşkınlık içinde bocalayabilir. Daha yüksek evrensel değerleri bulmak, insanlık hüviyetimizi bilgilendirmesi ve bizi diğer insanlarla, bize bulanık renkli lensler aracılığıyla gibi görünenin ötesinde birleştirmesi açısından, önemlidir.
Dünya, zaman zaman acılarla doludur ama arada bir şükredecek sevinç ve mutluluklar da vardır. İnsanın manevi yönü Kaynak’a doğru, Yaratıcı’mıza doğru yol alır; iç huzuru bulmanın ve yeryüzünde adaleti pekiştirmenin yolu, geldiğimiz yere, yani kaynağa ulaşmaktır. Tercihimizi o yönde yapıp Allah’a, nefrete ve hoşgörüsüzlüğe değil, El-Vedûd isminin sahibi Allah’a teslim olursak bütün acılardan kurtulabiliriz. El-Kahhar isminin de El-Vedûd isminin sahibi de aynı Allah’tır. Allah, kılıfına uydurulmuş bir kavram olmaktan münezzehtir! Allah’ın rahmeti gazabının önüne geçmiştir. Ruh, nefret ve hoşgörüsüzlüğün etkisi altında boğulur gider.
Allah kâinatı aşkın yaşanması ve insanoğlunun Allah’ı bu aşkı var eden kaynak olarak tanıması için yarattı.
Hangi suç olursa olsun, öfkeyle ve barbarca yöntemlerle değil, insanca, merhamet, şefkat ve adaletle ele alınmalı. Saldırgan ve insanlık dışı yöntemler kullanan halk kitleleri ya da uluslar, insanlığa karşı işlenen suçları ortadan kaldırmada asla başarılı olamazlar, çünkü suçlu olan kendileridir. Kültürleri ve dini inançları ne olursa olsun, tüm insanlar için tek bir evrensel adalet sistemi vardır. Adaletin tanımı tektir.
Bizler Vahdet’te kesretiz, Allah’ın yarattığı âlemin birer parçasıyız. Hiçbirimiz Allah değiliz. Yaradan, insanda bulunan tüm özelliklerden uzaktır. Yaratıcı’nın bir cinsiyeti yoktur. Allah her türlü şekilden ve insan algısından münezzehtir. Siz onu ne kadar düşünürseniz düşünün, O, hep sizin düşündüğünüzün dışındadır. Yaradan’dan bahsederken O zamirini kullanmamız onun erkek ya da dişi olduğu anlamına gelmez. Sonsuz Hikmet, herkesin, hatta en geçimsiz insanların bile ana rahmine düşmesine ve dünyaya gelmesine izin verir. Allah bir kişiyi var etmeyi irade buyurmamış olsaydı, var olmasına asla müsaade etmezdi.
“İzin verme” ifadesi “bizim” aciz “öz” bireyler olarak bu âlemde olup olmama konusunda bir tercih hakkımız olduğunu öngörür mü? Cevap: Hayır.
Varlık haline gelmeye ya da Allah’ın irade buyurduğunu reddetmeye gücümüz var mı? Cevap: Hayır.
Dünya âlemi, kendimizi tanıma ve kendimizi bilme gayretimiz sayesinde insanlığımızı ortaya koyduğumuz bir yerdir. Peki, insanlığımızı ortaya koyacak gücümüz var mı? Evet var, kesinlikle var!
Yılmaz Alimoğlu
15 Şubat, 2012
ÇEVİRİ: Turkan Çolak
Translated from: The world is a place actualizing our humanity
Recent Comments